Klinische ervaring

De eerste opvang is van groot belang. Wanneer, in het zeldzame geval, het gebeurt dat de politie bij het huis van de overleden baby arriveert
en vervolgens het kamertje afzet zodat de ouders van hun kind worden gescheiden, kan dit leiden tot secundaire traumatisering.
Dit kan een gezonde verwerking in de weg staan. Veel ouders geven achteraf aan dat ze een zeker ‘voorgevoel’ hadden.

Sommige ouders hebben zich de betreffende dag op weg naar het kamertje zorgen gemaakt. Dit kan samenhangen met een situatie die afwijkt van de gebruikelijke.
De baby heeft bijvoorbeeld niet gehuild, terwijl dit gewoonlijk ‘s ochtends wel het geval was. Zodra de ouder het kamertje betreedt, voelt hij dat er iets niet klopt: de baby ligt in een andere houding, of is helemaal onder het beddengoed verdwenen.
Het vinden van de baby roept intense angst, gevoelens van machteloosheid en controleverlies op, zoals een shock of paniekaanval.
Sommige ouders pakken de baby op en houden het een tijd tegen zich aan of gaan verdwaasd op de bank zitten met de baby in de armen en doen even helemaal niets. Andere ouders proberen de baby te reanimeren en passen hartmassage toe. De situatie is zeer ingrijpend
en roept altijd posttraumatische stressreacties op (L’Hoir, de Rooy, e.a., 1995).