Rouwproces

De verwerking van het verlies vergt maanden, veelal jaren. De omgeving schiet vaak tekort: verdriet duurt vaak – misschien in de meeste
gevallen wel – langer dan de omgeving bereid is te luisteren. Op een goede manier met familie en vrienden omgaan, een beroep op hen doen, maar ook de grenzen van hun beschikbaarheid beseffen, is nodig voor een goede verwerking (Kienhorst & Boelen e.a, 1999).

Nogal eens blijkt dat de vader en de moeder dit proces niet in een zelfde fasering, met dezelfde intensiteit en op dezelfde wijze doormaken. Dat is normaal en de ouders kunnen dit beter van elkaar accepteren wanneer zij hierop vroegtijdig gewezen zijn. Soms doen ouders niets anders dan elkaar sparen of kunnen ze hun gevoelens op geen enkele manier uiten en raken ze geblokkeerd. Constructief rouwen betekent dat gevoelens geuit mogen worden en dat het helpt als de sociale
omgeving accepterend en steungevend is. Gedachten worden gedeeld, er wordt veel gepraat, vragen worden herhaald en herinneringen opgehaald.

Van een goed doorlopen rouwproces kan worden gesproken wanneer het leven weer zin krijgt, er weer innerlijk evenwicht ontstaat en het leed en het gemis in
het verdere leven zijn ingebouwd. Tijdens een rouwproces komt een veelheid aan gevoelens boven zoals wanhoop, somberheid, angst, intens verdriet, lichamelijke pijn, woede, eenzaamheid of verlatenheid. In het algemeen zal de intensiteit en de tijdsduur van de emotionele reacties geleidelijk aan afnemen, vaak in een golfbeweging (Koning, 1997). Een rouwproces kan ook verstoord raken, stagneren of niet meer ophouden. Dan zijn de kenmerken langdurige ontkenning en
ontvluchten van de werkelijkheid die herstel kunnen tegenhouden. Overmatige herinneringen en een blijvend intens verlangen naar de baby kunnen de separatie belemmeren.

Het aanhouden van dergelijke reacties, voortdurende depressie, persisterend schuldgevoel, gegeneraliseerde angsten (sociale fobie), lichamelijke klachten, zelfdestructieve impulsen, suïcideplannen, een sociaal isolement en extreme passiviteit zijn indicaties om te verwijzen naar een psycholoog, psychotherapeut
of psychiater.