Knuffels in het bed

Knuffels en andere zachte voorwerpen

Laat een kind eventueel inslapen met een knuffel, maar laat het nooit met een knuffel slapen. Wanneer het kind
zijn knuffel of doek nodig heeft om in slaap te raken, neem die dan weg zodra het kind slaapt, maar leg hem niet ver
weg, bv. op een rekje naast het bed of aan het voeteneinde in zijn gezichtsbereik.

Omschrijving

Het gaat om alle vormen van knuffels: zowel het knuffeldier, de knuffelbeer, kussenachtige knuffels als slappe popjes en andere gadgets en doekjes die als troosters aangeboden worden aan het kind.

De pedagogische meerwaarde van een knuffel 

Het prototype van een ‘knuffel’ of transitioneel voorwerp is het zachte dekentje of doekje of knuffeldier dat vanaf
de geboorte in de wieg heeft gelegen en waaraan het kind vanaf 6 maanden sterk gehecht is geraakt.
Zo’n knuffel kan een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van het kind. Een kind moet aangezet worden tot losmaking uit de symbiose met de opvoeder met het oog op de exploratie van de omgeving of het individuatieproces.
Dit is een moeizaam en vaak angstwekkend gebeuren, zeker als er sprake is van vermoeidheid, ziekte, verdriet, enz.
Een vertrouwd voorwerp kan juist op zulke momenten een kalmerende en angstverminderende invloed uitoefenen.

Risico
Verstikking.

Het kind kan er met zijn hoofd onder of tegenaan komen te liggen en verstikken. Vooral wanneer een knuffel of doek
vochtig wordt door speeksel, braaksel of ander vocht, daalt de luchtdoorlaatbaarheid en heeft dit hetzelfde verstikkende effect als een kussen.

Sommige knuffeldieren zijn door hun structuur en omvang niet veilig. Volgens De Jonge horen zachte en pluchen
of kussenachtige knuffels niet thuis in een kinderbed. Onder zachte objecten wordt hier onder meer verstaan: kussens,gewatteerde of gestikte dekens of spreien, opgevulde speelgoedjes en andere zachte voorwerpen.